Zelfstandigheid was voor Evelies Roosen (56) (hier samen met collega Maria) een van de belangrijke drijfveren om aan de slag te gaan bij Hando.

Roosen: “Ik heb een diploma van medische voetverzorger en werkte in een bejaardenhuis tot ik kinderen kreeg. Daarna heb ik heel wat jaren gestempeld. Nadat de kinderen groter werken, ging ik opnieuw aan de slag. Op een bepaald moment werd het me te veel. In overleg met mijn man stopte ik met werken. Vijftien jaar lang heb ik voor mijn gezin gezorgd en allerlei hobby’s ontwikkeld. Ik voelde me steeds meer financieel afhankelijk. Dat stak me tegen. Ik zocht opnieuw werk, maar dat is niet evident op mijn leeftijd. Mijn diploma was niet meer geldig om met bejaarden te kunnen werken. Bovendien schrikte mijn leeftijd personeelsverantwoordelijken af. Ik overwoog even om een bijkomende opleiding te volgen, maar ik wilde liever meteen geld verdienen. Via een familielid kwam ik hier terecht. Ik werk op halftijdse basis. In sociaal opzicht is dit werk interessant omdat ik met heel verschillende gezinnen in contact kom. Sommige klanten zijn echt dankbaar dat ze poetshulp krijgen, dat geeft voldoening. Mocht ik er alleen voor komen te staan, dan weet ik dat ik me, ondanks mijn leeftijd, financieel toch uit de slag zou kunnen trekken. Ik heb genoeg energie om voltijds aan de slag te gaan, moest het nodig zijn. Intussen houd ik nog voldoende tijd over voor mijn hobby’s.