Getuigenissen

Mijn grote voordeel is, dat ik nog echt een vak geleerd heb”, zegt Gilbert Hemerijckx (62). Hij is gespecialiseerd in een knelpuntberoep en dat zal hij geweten hebben. Als ervaren schrijnwerker die al sinds zijn vijftiende werkt, is hij een spilfiguur in de productie van brandwerende deuren bij de afdeling Relegem van de aannemersgroep Eribel. Jarenlang heeft hij met een collega (en soms alleen) stukken van 80 tot 120 kg moeten tillen.
Toen zijn rugklachten ernstiger werden, dacht hij aan brugpensioen. Om hem in dienst te houden, heeft het bedrijf speciaal voor hem geïnvesteerd in een hydraulische heftafel. Tillen moest niet meer en dus bleef Gilbert werken (“thuis zit ik me maar op te vreten”).
Eind dit jaar verhuist de afdeling echter naar het hoofdbedrijf in Hoogstraten. “Die afstand zie ik niet zitten en het spijt me dat ik hier moet stoppen”, zegt hij. “Maar het nieuws was nog niet bekend of ik kreeg al werkaanbiedingen. Ik heb mijn akkoord gegeven aan een aannemer die renovaties doet en met een groot personeelstekort zit. Hij heeft aangeboden me elke dag thuis te komen ophalen en weer terug te brengen. Natuurlijk ben ik er trots op dat ze mij zo hard nodig hebben. Indertijd heb ik eerst vier jaar lang als leerjongen gewerkt. Ik verdiende bijna niets en ging na mijn werk nog naar de avondschool. Maar zo heb ik het vak geleerd. Dat zie ik jonge mensen niet meer doen vandaag.

Bron: Ludo Hugaerts m.m.v. Gilda Benjamin, Plusmagazine , april 2008.

Je vindt ook meer over het leeftijdsbewust personeelsbeleid bij Eribel