Getuigenissen

Mezian Elhazmioui: "Maandag was mijn enige vrije dag, en zelfs dan moest ik op tijd opstaan en naar het werk gaan voor de les"


Mezian Mezian Elhazmioui kwam in 1981 op 24-jarige leeftijd in België aan na studies theologie en enkele jaren werk als koranleraar. hij trouwde met een Marokkaanse.

In een Antwerps hotel werkte hij zich omhoog van afwasser tot keukenhulp en hulpkok, tot het hotel na veertien jaar failliet ging. Mezian kreeg ontslag en begon als tomatenplukker. Zijn Nederlands was nog steeds beperkt.

Mezian:"Drie jaar werkte ik in de serres, tot ik ziek werd van de chemische producten. Drie weken later kreeg ik mijn ontslag. Toen brak er een moeilijke tijd voor me aan: werkloos thuis zitten was niets voor mij. Ik ging aan de slag als gerant in een snackbar, maar daar moest ik 12 uur per dag werken voor hooguit 1000 euro in de maand.
Via de VDAB kwam ik bij bakkerij Verelst terecht, nu 4 jaar geleden. Ik werk zes dagen per week van zes uur in de ochtend tot half één. Dit is beter dan het werk in de serre: het is dichter bij huis, het betaalt bijna één euro per uur meer en ik word correct behandeld en uitbetaald door bazen. Het werk zelf is niet zo ingewikkeld: eens je weet wat je moet doen kan je zelfstandig werken. Vorig jaar vroegen de patroons mij en mijn twee collega's om Nederlandse les te volgen. Ik wilde dat wel doen maar na een tijd begon dat te wegen. Maandag was mijn enige vrije dag, en zelfs dan moest ik op tijd opstaan en naar het werk gaan voor de les.

Ik had bijna geen sociaal leven meer, want ik moest altijd heel vroeg gaan slapen. Ik had geen enkele volle dag meer voor mijn gezin. De lessen zelf waren wel goed. Het was een hulp dat de lesgever ook Frans kende, want één van mijn collega's kende nauwelijk Nederlands. Na negen maanden was het voldoende voor ons. Ons Nederlands was goed genoeg. "


Ondernemersplatform diversiteit Bron:



Vlaamse overheidexpertisecentrum voor Leeftijd & WerkWerk.be